Zaterdag, 18 januari 2025

 

Het was, toen ik de vorige dag aankwam in Hamburg, koud, maar vandaag mocht er ook zijn. De woorden kwamen nog net niet bevroren uit mijn mond. Peter besloot een muts te kopen. Dat kon om de hoek bij ons hotel, dus hij was de kou te slim af.

'Moin' is het informele equivalent van 'hallo' of 'goedemorgen' in het Noorden van Duitsland. De meeste Hamburger zeggen 'Moin Moin'. 

We banjerden naar de vertrekplaats van de ferry, die ons 's middags naar de overkant van de Elbe moest zetten om een bezoek te brengen aan de Airbus fabriek. Peter kocht alvast een kaartje. Ik mag van mijn werkgever vrij reizen door heel Duitsland. Mijn Deutsche Bahncard bleek ook geldig voor de ferry's. 

De rondleiding door de Airbus fabriek was ver van tevoren gepland. Het was de reden van de geplande dagen in Hamburg. 

Maar zo ver was het nog niet. 's Morgens was er nog tijd. We besloten de 'Hop On Hop Off' te nemen. Zo zouden we in korte tijd veel van de stad zien. En we zaten warm, hahahha. De bustour was leuk. We zaten boven, zodat je goed overzicht had. Jammer dat het wederom zo'n mistige dag was.

Bij het Radthaus stapten we uit. We vonden een gezellig tentje voor koffie, maar met prijzen van bijna € 7 voor een cappuccino en warme chocolademelk, besloten we aan de haven te lunchen. 

We waren op tijd bij het vertrekpunt van de ferry en aten er een broodje zalm. De boot van Landungsbrücken naar Finkenwerder doet er met 6 stops 28 minuten over. Er zijn verschillende ferrydiensten in deze stad. De ferry is een gebruikelijk vervoermiddel in Hamburg. De vaart ging soepel.

We waren aan de overkant van het water ruim op tijd voor de bus, die ons afzette bij de Airbusfabriek. 

De Airbusfabriek is eigenlijk meer een stad met enorme hangars, waarin verschillende stadia van de vliegtuigbouw worden gerealiseerd. Het terrein is 3 km lang en 3 km breed. De hangars zijn aan de buitenkant opgehangen aan stalen constructies, waarmee de noodzaak van steunpilaren in de fabriek wordt voorkomen. Zo worden bewegingen van de vliegtuigen in de hangars gemakkelijker.

Tijdens de tour van - ik schat - zo'n 25 man hielden 2 beveiligers het gehele gezelschap nauwlettend in de gaten. Ons was aan het begin van de tour nadrukkelijk medegedeeld dat je in grote problemen zou komen als je betrapt zou worden op het maken van foto's. Bij de boeking had het bovenaan de lijst gestaan van dingen die niet zijn toegestaan. 

De foto hiernaast en hieronder zijn daarom van internet geplukt. Ze zijn wel gemaakt in een hangars op het Airbus terrein. Onze gids is gepensioneerd en had, zoals hij grapte, al veel te lang voor het bedrijf gewerkt. De man was een goed verteller.

Met een bus werden wij op het terrein van de ene hangar naar de andere gereden om kennis te maken met het productieproces van de vliegtuigbouw. Razend interessant. Niet alle onderdelen worden in de fabriek in Hamburg gemaakt. Delen van de vleugels komen uit Engeland, delen van de neus komen uit Getafe (Spanje), delen van de romp komen van de Airbus fabriek in Toulouse (Frankrijk).

Echter, alleen in Hamburg worden de vliegtuigen in elkaar gezet. 

Een greep uit de indrukwekkende wetenswaardigheden die ik die middag meekreeg:

 

  • 2 Dagen kost het om 1 vleugel uit 3 delen te monteren;
  • 4 x Per dag wordt de Airbus fabriek door Beluga (transport) vliegtuigen (zie de foto hier) vanuit Engeland, Frankrijk en Spanje bevoorraad;
  • 9 Maanden duurt het om 1 vliegtuig in elkaar te zetten;
  • 30 Vliegtuigen worden er per maand opgeleverd;
  • 700 Kilo verf is er nodig voor 1 vliegtuig;
  • 110 Miljoen Euro kost gemiddeld 1 vliegtuig;
  • 1.000 Klinknagels zijn er nodig om 1 vleugel aan de romp te monteren;
  • 7.200 Orders liggen er bij de Airbus te wachten;
  • 18.000 Werknemers telt de Airbus fabriek in Hamburg;
  • 60.000 Vlieguren mag 1 vliegtuig maken (gemiddeld 30 jaar). Daarna wordt het vervangen. 

 

Er is zelfs een Medisch centrum op het Airbus terrein. Wat wil je met 18.000 werknemers. 

De ruim 2,5 uur vlogen om. Voor de foto van de ingang hieronder had ik toestemming van de gids. Het bezoek aan de Airbus fabriek was een belevenis en een 'must' voor een ieder die in vliegtuigen is geïnteresseerd.

Lees verder op de volgende pagina, zondag, 19 januari 2025

Mijn naam is René Tap. Ruim 35 jaar houd ik een handgeschreven dagboek bij. Niet dat ik elke dag in het dagboek schrijf. Het dagboek is bedoeld om genietmomenten vast te leggen en her te beleven. Die genietmomenten variëren van bijzondere vakanties tot alledaagse - ogenschijnlijk onbelangrijke - momenten.

 

Bij de teksten in het dagboek plak ik van alles. Mooie plaatjes die een associatie hebben met de tekst. De omslag van een volgeschreven dagboek bewerk ik, zodat het boek een persoonlijk 'journal' wordt. klik hier

Dagboek 4: 21-07-2005 t/m 30-08-2006

Een bijzonder vakantieplan voor 2014 (Canada) deed me besluiten om ook een dagboek in digitale vorm te starten. 

 

Wie mijn website volgt, maakt kennis met hoe ik in het leven sta en met de dingen waarvan ik geniet. Enjoy!

 

Leuk als je wilt reageren op wat je leest! klik hier