maakte Frank
maakte Frank

Zaterdag, 8 maart 2025

 

De taxi reed om 5.30 uur voor om vervolgens Frank op te halen in Oostzaan. De business class tickets hadden we voornamelijk gekocht om in Dublin snel het vliegtuig uit te zijn. We zaten dan ook op de 1ste rij. In Dublin hadden we strak 20 min om van de internationale aankomsthal naar de nationale vertrekhal te lopen. Via een loopbrug zijn de 2 hallen aan elkaar verbonden. Mij was verzocht de wandelschoenen aan te trekken, hahaha. Frank kent de weg op zijn duimpje. Via een short cut haalden we de aansluiting met 2 figuurlijke vingers in de neus.

Ook de 30 minuten vliegen van Dublin naar Kerry verliepen gladjes. Frank en ik deden een korte powernap. Op de luchthaven van Kerry keek ik regelrecht in het blije gezicht van Renee. 

de weg naar het huis van Frank en Renee
de weg naar het huis van Frank en Renee

De rit naar Dingle was genieten. Het is 13 jaar geleden dat ik hier met Ed was. Toen logeerden we een paar dagen bij Renee, Frank en de kinderen, liepen daarna met rugzakken een deel van de Dingle route en sloten het verblijf in Ierland af met weer een paar dagen bij Renee en Frank. 

 

Op weg naar hun huis deden we in Dingle de supermarkt aan. We scoorden oa een lekker lemoncurd taartje voor bij de koffie. 

Het huis heeft sinds 2012 een nieuwe keuken, 2 nieuwe badkamers en een botenhuis gekregen. Het botenhuis is het atelier van Renee geworden. Het ademt volledig haar creatieve geest uit, zoals dat ook in Oostzaan het geval was. 

Hun huis staat op een feeërieke plek. 

Na de koffie met taart en een boerenkool/spinazie smoothie, reden we naar het strand bij Ventry Beach.  

Renee wandelt daar vaak en is gewend om afval dat op het strand is aangespoeld te verzamelen. De zak was met zijn drieën zo vol. 2 x nam Frank mij op zijn rug omdat we door een stroom moesten waden waar mijn schoenen niet tegen bestand zijn. Hun schoenen zijn dat wel. Wat een mazzel heb ik, hahaha.

Na nog een korte powernap, aten we 's avonds bij Ashe's bar in Dingle. Ik had gamba's vooraf en een John Dory visje als hoofdgerecht. Beiden waanzinnig lekker en ik had in 1 x de benodigde jodium te pakken. 

Het was erg fijn met die twee. 

Lees verder op de volgende pagina, zondag, 9 maart 2025

Mijn naam is René Tap. Ruim 35 jaar houd ik een handgeschreven dagboek bij. Niet dat ik elke dag in het dagboek schrijf. Het dagboek is bedoeld om genietmomenten vast te leggen en her te beleven. Die genietmomenten variëren van bijzondere vakanties tot alledaagse - ogenschijnlijk onbelangrijke - momenten.

 

Bij de teksten in het dagboek plak ik van alles. Mooie plaatjes die een associatie hebben met de tekst. De omslag van een volgeschreven dagboek bewerk ik, zodat het boek een persoonlijk 'journal' wordt. klik hier

Dagboek 4: 21-07-2005 t/m 30-08-2006

Een bijzonder vakantieplan voor 2014 (Canada) deed me besluiten om ook een dagboek in digitale vorm te starten. 

 

Wie mijn website volgt, maakt kennis met hoe ik in het leven sta en met de dingen waarvan ik geniet. Enjoy!

 

Leuk als je wilt reageren op wat je leest! klik hier